mümkün ile imkansız..

"Kendi kaderim kendi ellerimdeydi !" öyle olcak demiştim bu sefer.. Neden öyle olmuyor peki yine niye bu oyunbozanlık; bak bunları yazabiliyorum ama yazamam sanıyodum ya...
İyi, kötü ; güzel, çirkin ; umutlu, umutsuz; mümkün, imkansız , içimden geçenlerin hepsi bu sekiz köşegenli iç dünyamda hepsi birer köşede oturuyolar ya hani ! Bazen üzüyor beni içlerindeki anlaşmazlık, halbuki iyi kabullenmeli kötüye aşık olduğunu , çirkin taptığını itiraf etmeli güzele, umutsuz imreniyor umutluya, mümkünle imkansız bugünlerde dargın biraz ve diğerleri ikiye ayrılıp taraf tuttukları için içimdeki bu kaos..
DURUM özeti budur!!!
Şu an kütüphanede oturup fizik çalışmam gerekirken önümdeki boş beyaz sayfaya bunları karalama isteği böyle kaleme geldi işte elektronların eksiden artıya akışı pek ilgimi çekmedi. Ama artık burda bitirmeliyim. Mümkün ile imkansız birbirlerini kabullenene kadar böyle gider benim hayatım.

Mayıs 6, BEYTEPE
kütüphane ( 12.50)
bahar-candan erçetin
çoktular ama hiç yoktular-bülent ortaçgil